NOWOTWORY

Czym są nowotwory ?           Rodzaje nowotworów      Zapobieganie nowotworom
Strona główna


linki:

Nowotwory łagodne i złośliwe

Swoją budową nowotwory najczęściej przypominają niecałkowicie dojrzałą tkankę, z której się wywodzą. Mówimy, że tkanka nowotworowa jest mniej dojrzała lub niżej zróżnicowana niż tkanka macierzysta. Oczywiście stopień dojrzałości nowotworu może być różny: od komórek bardzo prymitywnych - zwanych anaplastycznymi, do wysoko zróżnicowanych. Jest to istotne, ponieważ stwierdzono zależność między stopniem zróżnicowania nowotworu a jego złośliwością. Zasada mówi, że im struktura nowotworu jest bardziej zbliżona do tkanki prawidłowej, tym nowotwór jest mniej złośliwy.

Nowotwory dzielimy na łagodne (niezłośliwe) oraz złośliwe. Jest to podział bardzo ogólny. Nowotwory te różnią się między sobą budową mikroskopową, wyglądem makroskopowym, a także przebiegiem klinicznym i rokowaniem. Nowotwory łagodne cechuje powolny wzrost, brak naciekania okolicznych tkanek, wnikania do naczyń, przerzutów oraz wznowy, czyli nawrotu po leczeniu. Budową histologiczną przypominają tkankę prawidłową, z reguły posiadają łącznotkankową torebkę. Ich przebieg kliniczny jest często bezobjawowy, a rokowanie co do wyleczenia i dalszego życia chorego dobre.

Nowotwory złośliwe posiadają cechy przeciwne. Rosną szybko, wnikają do naczyń, naciekają tkanki, dają przerzuty i wznowy. Ich budowa histologiczna znacznie odbiega od tkanki prawidłowej, nie posiadają torebki. Przebieg kliniczny choroby, zwłaszcza w ostatnim okresie, jest bardzo ciężki, a rokowania niepewne.

Czym jest mesothelioma?

Mesothelioma jest to nowotwór z rodzaju międzybłoniaków. Najczęściej spotykaną formą międzybłoniaka jest międzybłoniak opłucnej. Innymi rodzajami są: międzybłoniak otrzewnej oraz osierdzia. Mesothelioma jak większość nowotworów cechuje się niepohamowanym                    i niekontrolowanym rozrostem.

Międzybłoniak opłucnej (Mesothelioma) jest rzadkim, źle rokującym nowotworem. Mesothelioma wyróżnia się trzema typami histologicznymi MO: nabłonkowopodobny (55–65 proc.), mięsakopodobny (10–15 proc.) i mieszany (20–35 proc.). Spośród czynników ryzyka rozwoju tego nowotworu najlepiej udokumentowane jest narażenie na azbest i zakażenie wirusem SV40. Do czynników o mniejszym znaczeniu zalicza się kontakt z innymi włóknami mineralnymi (np. erionit), przewlekły stan zapalny, promieniowanie jonizujące oraz predyspozycje genetyczne.

Mesothelioma stanowi trudny problem diagnostyczny i terapeutyczny dla współczesnej medycyny. Z powodu niecharakterystycznych objawów klinicznych ustalenie rozpoznania często bywa opóźnione. Inną cechą charakterystyczną mesothelioma jest duża zmienność obrazu radiologicznego oraz podobieństwa obrazu mikroskopowego do innych nowotworów, szczególnie gruczolakoraka. Za rozstrzygające uważa się badanie histopatologiczne i immunohistochemiczne materiału pobranego drogą torakoskopii. Mimo że stosowane markery są coraz bardziej czułe, nie zidentyfikowano dotychczas przeciwciała swoistego wyłącznie dla międzybłoniaka opłucnej, zatem jego różnicowanie wciąż stwarza trudności.

Pomimo rozwoju nowych metod, wyniki leczenia międzybłoniaka opłucnej są ciągle niekorzystne. Radykalne leczenie skojarzone (pleuropneumonektomia z uzupełniającą chemio- i radioterapią) dotyczy niewielkiej części chorych, u których nowotwór rozpoznano we wczesnej fazie. Pewne nadzieje budzą nowe leki cytostatyczne, pod wpływem których można uzyskać względnie wysoki odsetek odpowiedzi. Spośród nowych schematów leczenia najbardziej obiecujące wydaje się skojarzenie pemetreksedu i cisplatyny, które pozwala uzyskać wydłużenie czasu przeżycia oraz poprawę czynności płuc i jakości życia. Radioterapia odgrywa istotną rolę w paliatywnym leczeniu bólu ściany klatki piersiowej, spowodowanego przez naciek nowotworowy oraz w zapobieganiu wznowom miejscowym po zabiegach chirurgicznych, zarówno diagnostycznych, jak i leczniczych. Duszność spowodowaną obecnością płynu w jamie opłucnej można zmniejszyć stosując chemiczną pleurodezę, dekortykację, usunięcie opłucnej ściennej lub zespolenie opłucnowo-otrzewnowe. Trwają badania nad oceną skuteczności nowych metod leczenia – terapii fotodynamicznej, immunoterapii i terapii genowej. Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego poinformował, że na podstawie uchwały nr 1/2005 Komitetu Badań Naukowych i decyzji Ministra Nauki i Informatyzacji nr 412/DWB-R/2005 z dnia 23.06.2005 r., Minister Zdrowia przyznał dla Akademii Medycznej w Gdańsku w ramach środków na DZIAŁALNOŚĆ WSPOMAGAJĄCĄ BADANIA w 2005 roku dofinansowanie na realizację m.in. również badań nad nowotworem mesothelioma. Tym zagadnienie zajmuje się również koło studenckie naukowe Akademii Medycznej w Gdańsku.

Międzybłoniak opłucnej jest nowotworem rzadkim, szacunkowa zachorowalność 1 na 120000. Większość przypadków mesothelioma związana jest z ekspozycją na azbest. Najczęściej chorują mężczyźni (stosunek M/K: 3:1) w wieku 35-45 lat, pracownicy zakładów wytwarzających, przetwarzających azbest, stoczniowcy, kolejarze, mechanicy pojazdów samochodowych, pracownicy przemysłu budowlanego i grzewczego. Nie wykazano predylekcji rasowych.

Poza typowymi objawami towarzyszącymi rozrostom nowotworowym (np. spadek masy ciała), rozrostowi nowotworowemu typu międzybłoniaka opłucnej może towarzyszyć ból w klatce piersiowej, związany z naciekaniem nerwów oraz struktur ściany klatki piersiowej. W związku z pojawianiem się wysięku do jamy opłucnowej oraz naciekaniem ścian klatki piersiowej może pojawić się duszność spowodowana uciskiem, słabszą ruchomością klatki piersiowej i gorszym rozprężaniem się płuca. Spadek wydolności organizmu, związany z hipowentylacją. Mogą występować zaburzenia w połykaniu związane z naciekaniem, uciskiem przełyku. Może pojawić się krwioplucie.

Głównym czynnikiem powodującym rozwój nowotworu mesothelioma jest surowiec powszechnie stosowanym w XX wieku. Przyczyniły się do tego unikalne właściwości tego minerału. Włókna azbestu są bardzo elastyczne, mocne i trwałe. Produkty azbestowe są kwasoodporne, ogniotrwałe, odporne na korozję i charakteryzują się dużą wytrzymałością mechaniczną. Dzięki tym cechom minerał ten zaczęto po drugiej wojnie światowej powszechnie stosować w przemyśle włókienniczym, maszynowym, elektrotechnice i budownictwie.

Po kilkudziesięciu latach powszechnego stosowania azbestu okazało się, że azbestowe włókna rozpylone w powietrzu i wdychane wraz z nim są przyczyną śmiertelnych chorób. Często nieświadomie jesteśmy narażeni na jego pyły, które powodują oprócz międzybłonniaka (mesothelioma) również pylicę azbestową, czyli azbestozę oraz inne rodzaje raka płuc. Przetwórstwo azbestu i stosowanie wyrobów azbestowych jest niebezpieczne dla zdrowia, ponieważ surowiec ten w stanie suchym łatwo ulega rozpyleniu, co jest spowodowane włóknistą budową, a po przedostaniu się do organizmu trwale utrzymuje się w płynach ustrojowych. Wyniki dotychczasowych badań świadczą o tym, że pył powstający podczas wydobycia i przerobu azbestu, a także podczas użytkowania wyrobów zawierających ten minerał, należy do bardzo niebezpiecznych trucizn.

Międzybłoniak opłucnej mesothelioma stanowi trudny problem diagnostyczny i leczniczy. Ustalenie rozpoznania jest często opóźnione z powodu niecharakterystycznych objawów klinicznych i dużej zmienności obrazu radiologicznego. Podstawę rozpoznania stanowi badanie histologiczne i immunohistochemiczne materiału pobranego drogą torakoskopii. Mimo rozwoju diagnostyki immunohistochemicznej, różnicowanie międzybłoniaka i gruczolakoraka wciąż stwarza trudności.
W przypadkach, w których możliwe jest usunięcie chirurgiczne nowotworu i nie stwierdza się przeciwwskazań do przeprowadzenia zabiegu, leczenie operacyjne jest najskuteczniejszą metodą.

Pleurektomia – zazwyczaj stosowana jako zabieg paliatywny, mający zmniejszyć ból oraz duszność spowodowaną gromadzeniem się płynu. Polega na usunięciu części opłucnej czasami wraz z przylegającymi tkankami. Celem zabiegu nie jest całkowite usunięcia guza.

Pneumonektomia – bardziej radykalny zabieg, polegający na usunięciu tkanki nowotworowej razem z płucem. Czasami dla osiągnięcia lepszych efektów usuwa się częściowo przeponę po zajętej stronie wraz z przylegającą częścią worka osierdziowego.

Chemioterapia – kombinowana terapia wielolekowa (cisplatyna, doksorubicyna, bleomycyna, mitoxantron) lub (gemcytabina, cisplatyna). Stosunkowo dobre wyniki uzyskano przy zastosowaniu pemetrexatu (antyfolianu) w połączeniu z cisplatyną (badania kliniczne). Nowym lekiem, z którym wiązane są duże nadzieje jest Onconaza (Ranpirnase), wykazująca większą skuteczność niż standardowo stosowana doksorubicyna. Jakkolwiek początkowe wyniki napawają optymizmem, należy stwierdzić, że lek ten jest dopiero stosowany w badaniach klinicznych.

Radioterapia – często stosowana przed zabiegiem operacyjnym, w celu zmniejszenia masy guza. Stosowana również paliatywnie.

Wyniki leczenia, pomimo stosowania różnych metod, są nadal złe. Wczesne rozpoznanie, pozwalające zastosować radykalne leczenie skojarzone, dotyczy jedynie niewielkiej części chorych. Pewne nadzieje związane są z pojawieniem się nowych, bardziej aktywnych leków chemicznych. Spośród nowych schematów leczenia najskuteczniejsza wydaje się terapia dwulekowa z zastosowaniem pemetreksedu i cisplatyny, która pozwala uzyskać wydłużenie przeżycia oraz poprawę czynności płuc i jakości życia. Radioterapia odgrywa rolę w paliatywnym leczeniu bólu oraz w uzupełnieniu zabiegu chirurgicznego. Trwają badania nad oceną skuteczności nowych metod leczenia – terapii fotodynamiczneji, immunoterapii i terapii genowej.


English

What is Mesothelioma?

Mesothelioma is a very rare form of lung cancer that arises in the mesothelium. Mesothelioma research clinics indicate that Malignant mesothelioma is caused by asbestos exposure. Once malignant mesothelioma is found, more tests will be done to find out if cancer cells have spread to other parts of the body. The most common type of mesothelioma is pleural mesothelioma.

Malignant mesothelioma is a disease in which malignant (cancer) cells form in the lining of the chest or abdomen. The non-cancerous type of mesothelioma is known as benign multicystic mesothelioma. Mesothelioma is induced by exposure to asbestos and the staging system used in the past for mesothelioma is the Butchart system. When mesothelioma research clinics throughout the United States investigate the disease they find that Pericardial Mesothelioma is a rare form of mesothelioma cancer that accounts for approximately 5% of all mesothelioma cases. With the most common form of mesothelioma being pleural mesothelioma which deals with the lungs.

Mesothelioma is described as localized if the cancer is found only on the membrane surface where it originated. A special x-ray technique, is usually accomplished with a lateral decubitus film, which is carried out in hospital. Malignant mesothelioma is caused by asbestos exposure. If you have previously spent time in an industry or profession having exposure to asbestos, such as building. Then it may well be worth getting a check up from your doctor or local mesothelioma research clinic, and even pursueing mesothelioma litigation is not unusual. Mesothelioma is however an uncommon form of cancer in general, but unfortunately is nevertheless one of the deadliest diseases known to man.
Nearly 85% of all cytology tests are negative or inconclusive when, in fact, mesothelioma is present. So it is worth going to a doctor who has some prior experience with the disease. Mesothelioma affects the mesothelium, a thin membrane that surrounds and protects many organs in your body. It is a rare cancer though, with only 2300 cases diagnosed in 2000, in the United States. But Mesothelioma is not caused by smoking, as lung cancer so often is.
The relationship between asbestos exposure and mesothelioma is one that is now the subject of ongoing litigation efforts and mesothelioma attorneys are frequently seeking very large financial redress for their clients through the courts. Asbestos being the major cause of mesothelioma in the United States. Being exposed to asbestos can affect the risk of developing malignant mesothelioma which is a silent predator, lying dormant sometimes for as long as 30 to 50 years before symptoms appear. A fact that has led to over half a million asbestos and mesothelioma injury claims being filed to date in the United States courts, even though the use of asbestos has long since been curtailed.

The most common types of asbestos cancer are lung cancer and mesothelioma, which is sometimes called mesothelioma cancer or meso. Malignant pleural effusion can be due to either lung cancer or mesothelioma. Even a small exposure to this cancer-causing material can result in malignant mesothelioma. About ten percent of cases are found in the abdominal cavity lining, and even more rarely, mesothelioma is found in the lining of the heart.

In conclusion, Mesothelioma is one of the deadliest cancers known to medical science and approximately 7-13 per one million male patients with a history of asbestos exposure contract mesothelioma. So if in any doubt visit your doctor or mesothelioma research clinics immediately.

Rak - objawy, ryzyko, badania

RAK SUTKA
   

Częste objawy:

  • Guzek
  • Zmiany brodawki (wciągnięcie, uwypuklenie, zmiana koloru)
  • Zmiany na skórze (wciągnięcie, zmiana koloru, niegojące się owrzodzenia)
  • Wydzielina z gruczołu (czasem podbarwiona krwią)
  • Powiększone węzły chłonne w dole pachowym

Ryzyko zachorowania zwiększają:

  • Rak sutka u matki lub siostry
  • Otyłość
  • Bezdzietność
  • Wieloletnie stosowanie hormonalnych środków antykon cepcyjnych

Badania profilaktyczne:

  • Comiesięczna samokontrola piersi po miesiączce
  • Od 40 roku życia coroczna mammografia. U kobiet obciążonych rodzinnym występowaniem choroby badanie to jest obowiązkowe co najmniej raz w roku lub nawet częściej, bez względu na wiek.


RAK PŁUC

Częste objawy:

  • Kaszel utrzymujący się powyżej 1 miesiąca
  • Nawracające zakażenia dolnych dróg oddechowych
  • Duszność
  • Ból w klatce piersiowej
  • Krew w plwocinie

Ryzyko zachorowania zwiększają:

  • Palenie papierosów
  • Narażenie zawodowe (kontakt z azbestem, związkami arsenu, chromu, niklu, rudami uranu i kobaltu, praca przy asfaltowaniu dróg i w rafineriach ropy naftowej)
  • Przewlekłe spastyczne zapalenie oskrzeli

Badania profilaktyczne:

  • Co najmniej raz na 2 lata prześwietlenie klatki piersiowej
  • Palacze powinni wykonywać prześwietlenie klatki piersiowej każdorazowo przy stwierdzeniu zapalenia płuc.


RAK SZYJKI MACICY

Częste objawy:

  • Nieregularne krwawienia miesięczne
  • Krwawienia po stosunku płciowym
  • Upławy podbarwione krwią, często o nieprzyjemnym zapachu

Ryzyko zachorowania zwiększają:

  • Duża ilość porodów
  • Wielu partnerów seksualnych
  • Wieloletnie przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych

Badania profilaktyczne:

  • Raz do roku kontrola ginekologiczna i pobranie wymazu z szyjki macicy.

RAK GRUCZOŁU KROKOWEGO

Częste objawy:

  • Trudności w oddawaniu moczu (kroplami)
  • Częste oddawanie moczu (także w nocy)
  • Zatrzymanie oddawania moczu
  • Bóle kręgosłupa (często pierwsza manifestacja nowotworu, niestety już z przerzutu)

Ryzyko zachorowania zwiększa wiek powyżej 60 roku życia

Badania profilaktyczne:

  • Raz do roku u mężczyzn po 50 roku życia badanie gruczołu krokowego przez odbytnicę (per rectum)
  • Oznaczanie swoistego antygenu sterczowego (PSA) w surowicy krwi przy stwierdzeniu niepokojącego objawu.

RAK ŻOŁĄDKA

Częste objawy:

  • Ból w nadbrzuszu
  • Brak apetytu
  • Utrata masy ciała
  • Krwiste lub fusowate wymioty
  • Smoliste stolce
  • Utrudnione połykanie

Ryzyko zachorowania zwiększają:

  • Zakażenie Helicobacter pylori
  • Zanikowe zapalenie żołądka
  • Palenie tytoniu
  • Owrzodzenia żołądka
  • Zabiegi chirurgiczne na żołądku

W wypadku wystąpienia niepokojących objawów należy wykonać gastroskopię z pobraniem wycinka do badania histopatologicznego i na test ureazowy w kierunku Helicobacter pylori.


RAK JELITA GRUBEGO

Częste objawy:

  • Zmiana w rytmie wypróżnień (biegunki lub zaparcia)
  • Nieprawidłowe domieszki w stolcu (śluz, krew)
  • Bóle w jamie brzusznej
  • Krwawienie z odbytnicy
  • Niedokrwistość
  • Utrata masy ciała

Ryzyko zachorowania zwiększają:

  • Polipy gruczolakowate
  • Rodzinna polipowatość okrężnicy
  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  • Choroba Leśniowskiego-Crohna

Przy wystąpieniu niepokojących objawów wskazane jest badanie per rectum oraz kału na krew utajoną.


Nowotwory łagodne i złośliwe

Swoją budową nowotwory najczęściej przypominają niecałkowicie dojrzałą tkankę, z której się wywodzą. Mówimy, że tkanka nowotworowa jest mniej dojrzała lub niżej zróżnicowana niż tkanka macierzysta. Oczywiście stopień dojrzałości nowotworu może być różny: od komórek bardzo prymitywnych - zwanych anaplastycznymi, do wysoko zróżnicowanych. Jest to istotne, ponieważ stwierdzono zależność między stopniem zróżnicowania nowotworu a jego złośliwością. Zasada mówi, że im struktura nowotworu jest bardziej zbliżona do tkanki prawidłowej, tym nowotwór jest mniej złośliwy.

Nowotwory dzielimy na łagodne (niezłośliwe) oraz złośliwe. Jest to podział bardzo ogólny. Nowotwory te różnią się między sobą budową mikroskopową, wyglądem makroskopowym, a także przebiegiem klinicznym i rokowaniem. Nowotwory łagodne cechuje powolny wzrost, brak naciekania okolicznych tkanek, wnikania do naczyń, przerzutów oraz wznowy, czyli nawrotu po leczeniu. Budową histologiczną przypominają tkankę prawidłową, z reguły posiadają łącznotkankową torebkę. Ich przebieg kliniczny jest często bezobjawowy, a rokowanie co do wyleczenia i dalszego życia chorego dobre.

Nowotwory złośliwe posiadają cechy przeciwne. Rosną szybko, wnikają do naczyń, naciekają tkanki, dają przerzuty i wznowy. Ich budowa histologiczna znacznie odbiega od tkanki prawidłowej, nie posiadają torebki. Przebieg kliniczny choroby, zwłaszcza w ostatnim okresie, jest bardzo ciężki, a rokowania niepewne.

Główne różnice między nowotworem złośliwym i łagodnym 

 

nowotwór łagodny

nowotwór złośliwy

SZYBKOŚĆ WZROSTU

powolny

szybki

TOREBKA

zwykle jest

nie ma

NACIEKANIE TKANEK

nie ma

jest

WRASTANIE DO NACZYŃ

nie ma

jest

PRZERZUTY

nie ma

WZNOWY

nie ma

BUDOWA HISTOLOGICZNA

zbliżona do tkanki prawidłowej

różni się od tkanki prawidłowej, wykazuje cechy anaplazji

 Zaczerpnięto z: “Podstawy patomorfologii” pod red. J. Groniowskiego, S. Krusia, Warszawa 1991.

Komórki nowotworów złośliwych posiadają zdolność wnikania do naczyń krwionośnych i limfatycznych oraz do szczelin tkankowych. Tą właśnie drogą docierają one z nurtem krwi lub limfy daleko od głównej masy guza, czyli tak zwanego ogniska pierwotnego. Rozsiane komórki zagnieżdżają się w różnych narządach i tkankach. Tam w sprzyjających dla siebie okolicznościach zaczynają się mnożyć i formują nowy guz nowotworowy, zwany przerzutem.

Przerzuty powstałe drogą naczyń limfatycznych tworzą się w pierwszej kolejności w okolicznych węzłach chłonnych. Przerzuty utworzone w wyniku przeniesienia komórek nowotworowych przez krew najczęściej umiejscawiają się w płucach i wątrobie, chociaż mogą atakować praktycznie wszystkie narządy. Rozsiew nowotworowy może też dokonywać się poprzez płyn mózgowo-rdzeniowy albo na skutek wszczepienia się komórek do błon surowiczych jam ciała.


Nowotwory miejscowo złośliwe

Są to nowotwory posiadające niektóre cechy nowotworów złośliwych, ale niedające przerzutów. Nazywa się je także nowotworami pośrednimi lub półzłośliwymi. Istnienie nowotworów tego typu świadczy o tym, że granica między nowotworami niezłośliwymi a złośliwymi nie zawsze jest wyraźna. Takie cechy posiada rak podstawnokomórkowy skóry albo na przykład włókniak powięziowy czy guz mieszany ślinianek. Nowotwory te cechuje duża skłonność do nawrotów.


Stany przedrakowe

Stan przedrakowy to taka zmiana chorobowa, z której częściej niż w przypadku tkanek prawidłowych tego samego narządu rozwija się nowotwór.

Znamy dużą liczbę takich patologii. Przykładem może być polipowatość rodzinna jelita grubego, rogowacenie starcze skóry, skóra żółta pergaminowa, przewlekły zanikowy nieżyt żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, niektóre postacie nadżerki szyjki macicy, zwyrodnienie gruczołowe sutka i wiele innych. Oglądając pod mikroskopem preparaty histologiczne wycinków, stwierdza się zawsze charakterystyczne dla stanu przedrakowego cechy, polegające na opóźnionym i nieprawidłowym różnicowaniu komórek. Stanów przedrakowych w żadnym wypadku nie wolno lekceważyć. Wymagają one odpowiedniego leczenia i stałej kontroli lekarskiej.


Rak przedinwazyjny

Jest to rozrost komórek, które mają cechy nowotworu złośliwego, ograniczony tylko i wyłącznie do warstwy nabłonka. Inne powszechnie używane nazwy to rak śródnabłonkowy lub in situ (czyli: w pierwotnym położeniu).

Nie jest możliwe rozróżnienie raka przedinwazyjnego od stanu przedrakowego “na oko”, bez mikroskopu. Dlatego wykonanie odpowiednich badań, nawet nieprzyjemnych jak pobranie wycinka tkanki, jest życiową koniecznością. Rak przedinwazyjny nie daje przerzutów. Jest całkowicie wyleczalny. Natomiast nieleczony w miarę upływu czasu przechodzi zawsze w raka inwazyjnego, który cechuje się pełną złośliwością.


                                                                                                                                                        Serwisy bukmacherskie